Çatışmaların ardından ilk yardım eğitimi almaya koşan gençlerin kararlılığı bile tek başına bu isyanın birkaç haftalık geçici bir öfke patlaması değil, uzun soluklu bir varoluş kavgası olduğunu gösteriyor. Karşımızda yalnızca bir eğitim krizi ya da ekonomik hoşnutsuzluk yok. Fransa sokaklarında yükselen bu çığlık; gelecekleri üzerindeki bütün denetimi kaybetmiş bir halkın, kendi kaderini ve çalınan yarınlarını zorbaların-oligarkların elinden geri alma mücadelesidir.

Fransa’da hükümetin baskılarına rağmen sokaklar durulmuyor. Hareketin sürekliliğini BirGün’e değerlendiren akademisyen Michel Gruselle, “Mücadelenin yakıtı birbirine bağlanan, kapitalist tahakküme karşı ortak mücadeledir” diyor.

Mar-a-Lago malikanesindeki geleneksel kostümlü Cadılar Bayramı partisine katılan ABD Başkanı Donald Trump, kıyafetini gösterdi ve "Bu gece Donald Trump olarak geldim." diyerek espri yaptı.

Mar-a-Lago malikanesindeki geleneksel kostümlü Cadılar Bayramı partisine katılan ABD Başkanı Donald Trump, kıyafetini gösterdi ve "Bu gece Donald Trump olarak geldim." diyerek espri yaptı.

Sırbistan’da, hiçbir profesyonel siyasetçiyi barındırmayan bir seçim listesi – Öğrenci Listesi – parlamento seçimlerini kazandı. Seçim bildirgesi sadece birkaç hafta önce açıklanmış olmasına rağmen, liste on dört yıldır iktidarda olan SNS’yi (Sırp İlerleme Partisi) geride bırakmayı başardı. Kazananlar, bu seçim zaferini Sırbistan tarihinde yeni bir sayfa olarak görüyor.

Fransa’daki iç savaşı körükleyen koşullar, Arnavutluk’tan İtalya’ya ve Fransa’ya kadar yüz binlerce insanın sokaklara çıktığı Avrupa’nın dört bir yanında da sarsıntılar yaratıyor. Her ülkede protestoları tetikleyen olay farklı. Ancak altta yatan toplumsal sorunlar aynı: Artan konut fiyatları, düşen ücretler ve çökmüş sosyal güvenlik ağı. Bu tür protestoların devamı gelecek. Avrupa’nın savaş ve kemer sıkma politikalarına bağlılığı karşısında kolay bir çıkış yolu bulamayan umutsuzluk ve moral bozukluğu dalgaları giderek yükselecek.

Dün Güney Asya ve Latin Amerika’da, bugün Avrupa’da gördüğümüz isyanlar doğrudan parlamenter düzlemde çözüm yaratmayabilir. Bugünün isyanları, mevcut siyasal düzenin ötesinde bir siyaset yapma pratiği ortaya koyuyor. Kitleler sokaklara inip mevcut politikaları değiştiriyor, muhalefetteki sol partilerin dahi öneremediği politikaları hükümetlere dayatıyor.

Yeni hükümet, birliğini ve egemenliğini korurken örgütlü suçla mücadele etmek ve kamu kurumlarını siyasi denetimden kurtarmak göreviyle karşı karşıya. Asıl soru, asgari bir program ve rejimi devirme isteği etrafında birleşmiş, ideolojik açıdan oldukça heterojen bir hareketin zamanından önce parçalanmasının nasıl önleneceği. Bununla birlikte, önümüzdeki dönem gerçek bir sol alternatifin inşası için tarihsel bir fırsat sunuyor.

Parlamenter dönüşümden memnun olmasak da etkisi açık: Meclisler 14 yılda hiçbir partinin başaramadığını başardı, SNS rejimini devirdi. Bu komplo değil. Meclislerde siyasi gündemli bireyler ve yerli/yabancı burjuva aktörler bulunmuş olabilir; ancak sonuç “psikolojik operasyon” değil, öğrenci ve muhtemelen daha geniş kesimlerin ideolojik konsensüsünün gerçek yansımasıdır.

Parlamenter dönüşümden memnun olmasak da etkisi açık: Meclisler 14 yılda hiçbir partinin başaramadığını başardı, SNS rejimini devirdi. Bu komplo değil. Meclislerde siyasi gündemli bireyler ve yerli/yabancı burjuva aktörler bulunmuş olabilir; ancak sonuç “psikolojik operasyon” değil, öğrenci ve muhtemelen daha geniş kesimlerin ideolojik konsensüsünün gerçek yansımasıdır.